Nu al werken er al sinds jaren vele duizenden Cubaanse artsen en verpleegkundigen in landen zoals Venezuela en Suriname. In ruil daarvoor krijgt Cuba vanuit Venezuela olie tegen een gereduceerde prijs. Naar verluidt vergoedt Brazilië deze inhuur deels door de financiering van infrastructurele projecten in Cuba, onder andere aan luchthavens.

Wachtende bij een medische buurtpost

De uitleen van artsen in het kader van een ‘solidariteitsmissie’ aan Venezuela had tot gevolg, dat met name jonge artsen van de medische buurtposten (consultorios de barrios) wegtrokken naar dit land met een uitzicht op een wat beter leven daar en na hun eventuele terugkeer in Cuba.

Hopelijk zet deze nieuwe ‘uitleen’ van artsen de gezondheidszorg aan de gewone Cubanen niet (verder) onder druk.

De Stichting Cubamigos heeft hulp willen bieden aan de slachtoffers van dit natuurgeweld. De diverse oproepen om de ‘daklozen’ in Santiago de Cuba en omstreken te helpen heeft tot nu toe ruim € 2400 opgebracht. De Stichting Cubamigos vult uit eigen reserves die bedrag aan tot € 3.250, dit bedrag komt overeen met ruim 4.300 CUC (Cubaanse Convertibele Peso). Met dit geld hopen we in overleg met de coördinatoren ter plaatse in een aantal ernstige gevallen de nood te kunnen ledigen, zodat zij weer een dicht dak boven hun hoofd hebben en onder andere matrassen en andere noodzakelijke huisraad kunnen aanschaffen.

We zijn zeer dankbaar voor deze giften en uiteraard is uw gift nog steeds van harte welkom, dat kan eenvoudig door het invullen van de on-line machtiging!

Zie ook het bericht “Verwoesting door orkaan Sandy” en de foto’s van de aangerichte schade.

Van de armlastige staat hoeven de Cubanen, in tegenstelling tot schade bij eerdere orkanen, geen hulp te verwachten, anders dan het tegen gereduceerde prijzen aanbieden van dakplaten. Echter de meeste slachtoffers beschikken niet over de middelen deze te kopen, laat staan dat ze geld hebben om nieuwe matrassen en dergelijke te kopen.

Wij willen graag helpen om slachtoffers van de orkaan Sandy in Oost-Cuba weer een dak boven hun hoofd te geven en te voorzien in de hoogstnodige huisraad, zoals matrassen.

Mogen we daarbij op uw hulp rekenen?
Vul dan het onderstaand machtigingsformulier in of maak een bijdrage over op rekening 51.42.70.675 t.n.v. St. Cubamigos o.o.v. “Hulp aan daklozen”. Dank u wel!

Baan van orkaan Sandy

Op 25 oktober van dit jaar trok de orkaan Sandy over het oostelijk deel van Cuba met een verwoestende kracht. Elf mensen kwamen daarbij om het leven en de materiële schade is enorm. Vele huizen werden compleet vernield en andere raakten zwaar beschadigd. Veel mensen zagen hun schamele bezittingen verloren gaan doordat het water hun huizen binnendrong.

Met windsnelheden van 180 km per uur trok de orkaan Sandy, de ergste sinds 50 jaar, over het gebied rond de stad Santiago de Cuba in Oost-Cuba. De stad Santiago de Cuba en het gebied in de bergen en langs de kust werden zwaar getroffen. De elektriciteit en telefoonverbindingen vielen uit door omgewaaide palen en beschadigde draden. De straten raakten versperd door vele omgewaaide bomen en elektriciteitspalen. Van de huizen, die geen degelijk dak hadden, waaide geheel of gedeeltelijk het dak van zinken- of asbestplaten af. Veel huizen werden totaal weggevaagd en mensen raakten hun bezittingen kwijt. Veel huisraad, zoals matrassen en elektrische apparatuur raakten onbruikbaar door binnendringend water. Brood, voedsel en brandstof waren nog maar in enkele geopende winkels te krijgen, waardoor er lange rijen wachtende mensen ontstonden.

Door de puin en omgewaaide bomen en palen zijn vele wegen versperd geraakt waardoor hulpgoederen over de weg de getroffen gebieden niet konden bereiken. Zij die in bezit waren van een aggregaat stelden die beschikbaar om mobiele telefoons en dergelijke op te laden en kerken begonnen met gaarkeukens de getroffene te voorzien van eten en drinken, bijeengebracht van het weinige dat leden van de kerk nog bezatten.

Fotoseries van de verwoesting aangericht orkaan Sandy

In het gebied in de bergen rond Santiago de Cuba, waar de orkaanwinden vrij spel hadden, is de schade enorm aan de huizen en de natuur. In het kustgebied drongen de metershoge golven ver het land in en vernielden huizen en hotels.

Zo’n veertien dagen na de verwoesting door de orkaan is in delen van Santiago de Cuba de elektriciteit hersteld en zijn wegen ontruimd waardoor trucks met hulpgoederen van kerken uit Midden en West-Cuba het gebied kunnen bereiken met met hulpgoederen, zoals: rijst, eieren, kleding, brood, crackers, honing, matrassen, kaarsen en medicijnen. Een voorganger schreef:

“Het is verbazingwekkend hoezeer de christelijke liefde er toe dwingt om het weinige te delen. Natuurlijk: Het is een druppel op een gloeiende plaat…, maar belangrijk voor God en voor ons.”

De situatie in de stad stabiliseert met meer winkels open en als je CUC’s (Cubaanse Dollar*) hebt kun je daar gemakkelijk voedsel kopen. Echter de mensen hebben geen geld en kloppen daarom bij voorgangers aan om te vragen om voedsel. In de plaatsen buiten de stad en op het platte land is de situatie nog slecht. Het herstel van de elektriciteit in die gebieden kan nog lang duren en de mensen wachten op hulp. Vanuit Santiago proberen mensen van de kerken hen te helpen.

Aan de andere kant is het nieuws voor de getroffen mensen, dat de regering de dakplaten en andere materialen gaat verkopen…. Zij moeten er voor betalen en dat was eerder nooit zo….. De getroffen mensen ontvingen altijd de hulp voor niets. De kosten zijn:
- Een asbestplaat (1 x 1,8 m) CUC 4,38
- Zinkenplaat (1 x 3,8 m) CUC 21,00
- Zinken balken (9 m) CUC 21,00
Verwachting is, dat de regering deze prijzen met 50% zal verlagen voor hen die officieel schade hebben geleden. Maar dan nog blijft de vraag hoe mensen, die alles verloren hebben dit kunnen betalen.

Het aantal Cubanen dat is verbonden met het door de staat gecontroleerde intranet is in 2011 met 40 procent gestegen ten opzicht van het voorgaande jaar en gebruik van mobiele telefonie met 30 procent, meldde de regering.  Hoewel de Cubaanse bevolking grotendeels blijft afgesneden van onbelemmerde  toegang tot internet. Volgens het Bureau voor de Statistiek bereikte het aantal internetgebruikers vorig jaar de 2,6 miljoen, een stijging ten opzicht van de 1,8 miljoen in 2010. Hoewel waarschijnlijk bijna allemaal op het lokale intranet  via door de overheid gerunde computerclubs, scholen en  kantoren. Cuba meld intranetgebruik namelijk als het gebruik van internet, ook al is toegang tot internet verboden zonder toestemming van de overheid.

Je ziet dan openlijk ook weinig gebruik van internet in Cuba, maar soms verschaft men zich wel toegang tot het web door op de zwarte markt verkregen wachtwoorden of via een hotel.

Het communistisch Cuba oefent een monopoly uit op de communicatie in de door de staat geleide economie. Er is geen breedband internet in Cuba en de relatief weinige internetgebruikers kampen met het tergend langzaam openen van een mailbericht, laat staan een foto of een video, hetgeen ook de overheid en de bedrijfsvoering belemmert.

De Cubaanse bevolking telt 11,2 miljoen mensen. Er waren 783.000 personal computers in het land, 70 per 1.000 inwoners, maar ongeveer 50 procent hiervan is in handen van de staat, volgens het rapport beschikbaar op www.one.cu/ticencifras2011.htm.

Het aantal gebruikers van mobiele telefoons steeg tot 1,3 miljoen in 2011, een stijging van 1 miljoen vanaf 2010, zegt de regering. Cubanen hebben geen Internet-verbinding op hun telefoon. Het mobiele telefoongebruik is sterk toegenomen sinds 2008, toen de regering voor het eerst alle Cubanen toestond om een mobiele telefoon te kopen. In dat eerste jaar waren er 330.000 gebruikers. Mobiele telefoons zijn alleen beschikbaar in deaan de dollar-gekoppelde lokale valuta (CUP) en het verzenden van een Twitter-bericht van een mobiele telefoon kan zelfs meer kosten dan het gemiddelde daginkomen van veel Cubanen.

In februari 2011 werd een glasvezelkabel gelegd van Venezuela naar Cuba om downloadsnelheden te bieden van drieduidend keer sneller dan het huidige Cubaanse internet en het mogelijk maken om miljoenen telefoongesprekken tegelijkertijd te voeren. Tot op heden is er geen bewijs dat de kabel operationeel is en de overheid en de door de staat gecontroleerde media zwijgen in alle talen hierover.

Cuba heeft ongeveer een miljoen vaste telefoonlijnen. Het land heeft een totale telefoon dichtheid van slechts 22,3 procent.

De toegang tot satelliet televisie is ook aan strenge beperkingen gebonden. Satelliet tv ontvangst in Cuba is illegaal zonder speciale toestemming van de overheid en autoriteiten houden regelmatig invallen in wijken en woningen, op zoek naar schotelantennes.

Nieuwsuur reportage Cuba

Voorganger Alfredo was – zo schreef hij in een mail –  op 27 mei vertrokken vanuit Holquin naar Havana, waar hij deel zou gaan nemen aan een reünie van leiders van de Evangelische gemeenten waartoe hij behoort. In de ochtend van 28 mei omstreeks 01:30 uur is de bus met daarin 49 personen in de buurt van de plaatsje Gaspar op zo’n 20 kilometer voor Ciego de Ávila van de Carreterra Central (Hoofdweg richting Havana) geraakt en gekanteld.  Dit was een zware en traumatische ervaring voor hem, waarbij twee doden en 39 gewonden zijn gevallen.

Via de mail stuurde Alfredo enkele foto’s, die de ernst van het ongeluk weergegeven.

Hij schreef hierbij:
“Ik vertel dit als een getuigenis. God zij dank, want ik heb alleen maar lichte verwondingen, dat wil zeggen veel bulten op verschillende delen van het lichaam. Opnieuw stelde God in zijn oneindige mededogen grenzen aan deze situatie, Zijn genade was overvloedig. Ik was in slaap gevallen en ineens tuimelde ik door de bus zonder te weten wat er gebeurde.  De waarachtige God redde mij en behoede onze familie voor iets heel betreurenswaardig. We zijn erg dankbaar voor onze mededienstknechten en het leiderschap van onze bediening. Alsmede voor alle broeders en zusters die hun hulp hebben aangeboden en ons ondersteunen in deze situatie, erg bedankt allemaal. En alle glorie aan onze Hemelse Vader. In ons hart is eer en dankbaarheid voor de goedertierenheid over ons.”

Alexis Araujo is voorganger van een huiskerkje in de provincie Granma in het Oosten van Cuba, getrouwd met Tania en vader van drie kinderen. Omdat deze voorganger blind is, is hij beperkt in de wijze waarop hij zich kan verplaatsen. Als hij bij iemand op bezoek wil, wordt hij altijd begeleid door een vast iemand uit zijn kerk. Deze persoon brengt en haalt hem naar en van elke gewenste bestemming. In een gesprek met hen kwam de wens naar voren, dat men graag over een bici-taxi zou willen beschikken. De fietstaxi wordt op dit moment veelvuldig gebruikt in Cuba voor plaatselijk vervoer. Met een fietstaxi kan de begeleider de voorganger eenvoudig vervoeren. Ook kunnen eventueel zijn vrouw en/of kinderen mee. Als de taxi niet voor de voorganger gebruikt wordt, kan de de begeleider deze gebruiken als lokale taxi en zo ook in zijn eigen levensonderhoud voorzien.

Aanschaf fietstaxi
De aanschaf van een goede bici-taxi kost zo’n 600 euro. Het zou fantastisch zijn als we als Stichting op onze volgende reis dit bedrag mee kunnen nemen om deze fiets-taxi voor Alexis Araujo  aan te schaffen.

Helpt u ook mee?

Kom dan in beweging en maak een kleine bijdrage over onder vermelding van ‘Fiets-taxi” op rekeningnummer 51.42.70.675 ten name van de Stichting Cubamigos, Almelo. 

Update 05-05-2012
Mede door enkele gulle giften is het benodigde bedrag van € 600 ruimschoots binnen om een fietstaxi aan te kunnen schaffen voor voorganger Alexis Araujo.
Alle gevers bedankt!

Doordat het huiskerkje nu helemaal is opgetrokken met stenen muren en deels voorzien van een betonnen dak is het nu beter bestand tegen de tropische orkanen.